Με βήματα αργά, τρέχω

579805_451529158258983_93245562_n

Με βήματα αργά, τρέχω. Κάπου πάω. Δε θυμάμαι. Καποιος με κυνηγαει. Δεν τον βλεπω. Οι παλμοί μου, ήχοι δυνατοί. Δεν τους ακούω. Σκοτάδι του νου και των αισθήσεων.
Μάλλον τα έχω ξανά ζήσει όλα τούτα. Πότε και πού? Ήταν ζεστά όμως, το θυμάμαι. Γαλήνια και τρυφερά. Τα μέλη μου ακίνητα. Η φωνή μου άηχη. Και όμως τέτοια θαλπωρή. Όχι, δεν ήταν από τις φλόγες μπροστά στο τζάκι. Άγγιγμα απαλό ήταν η αιτία. Μου έδινε τόσα καλά που πλημμύριζαν τα μέσα μου από ευγνωμοσύνη.
Χάθηκε ξάφνου και σηκώθηκε αντάρα. Άερας δυνατός ξεσήκωσε τους φόβους μου. Άνοιξε τα πανιά τους και δέσμιος περιπλανιέμαι. Φόβος, φόβοι μέσα μου κατοικούν. Πνιγερή η παρουσία τους. Να απαλλαχτώ μπορώ? Τουλάχιστον, να ανακουφιστώ…

Εβελίνα Κοκκίνη

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s