Αγάπα με αν τολμάς

15326538_740343116131424_2192109942019179864_n

– Όλοι οι άντρες είναι ίδιοι..
– Όλες ίδιες είναι…

– Δεν μπορώ να σε περιμένω άλλο…
– Εγώ δεν θέλω δεσμεύσεις…

– Δεν με καταλαβαίνεις, ποτέ δεν μιλάμε!
– Άσε με στην ησυχία μου..

– Δε με θες όπως παλιά… Δε σε νοιάζει πια!
– Με έπρηξες πάλι με την γκρίνια σου!

– Εγώ ξέρω ότι ο άντρας….
– Ε βέβαια εγώ δεν είμαι αρκετά καλός για σένα!

– Που κοιτάς;;; Μόνο εμένα θα κοιτάς!
– Μην αρχίζεις πάλι με τις υστερίες σου…

– Όλα λάθος τα κάνω…με τίποτα δεν ικανοποιείσαι!

Το σεμινάριο απευθύνεται σε άντρες και γυναίκες, ανεξαρτήτως ηλικίας, που είτε δεν σχετίζονται σταθερά ή στενά με κάποιον, είτε είναι σε σχέση που υπάρχει δέσμευση μεταξύ των συντρόφων.

Ενδεικτικά θα ασχοληθούμε με τα παρακάτω θέματα:

– Πώς και με ποια κριτήρια επιλέγουμε ή δεν επιλέγουμε σύντροφο;
– Ποιοι είμαστε προτού ξεκινήσουμε να σχετιστούμε με τον άλλον;
– Πώς σχετιζόμαστε με το σύντροφό μας; Γιατί καταλήγουμε να
επαναλαμβάνουμε τα ίδια;
– Για ποιους λόγους μένουμε στη σχέση;
– Γιατί δεν εμπιστευόμαστε το σύντροφό μας;
– Πώς μπορούμε να επικοινωνήσουμε πιο αποτελεσματικά;
– Ποια στοιχεία κάνουν τη σχέση μη υγιή; Πώς μπορούμε να
απαλλαγούμε από αυτά;
– Πώς επηρεαζόμαστε από το περιβάλλον μας και την οικογένεια
προέλευσής μας;

Συντονίστριες:

Αρετή Δρακάκη: Ψυχολόγος – Ψυχοθεραπεύτρια

Εβελίνα Κοκκίνη: Ψυχοθεραπεύτρια – Ομαδική Αναλύτρια

– Κόστος συμμετοχής: €30,00 το άτομο

– Οι ενδιαφερόμενοι χρειάζεται να δηλώσουν συμμετοχή στο 6940 989603 ή στο 6973 430635

– Θα τηρηθεί σειρά προτεραιότητας. Για την καλύτερη διασφάλιση της συμμετοχής σας υπάρχει η δυνατότητα κατάθεσης του ποσού των €30,00 στην Alpha Bank στον τραπεζικό λογαριασμό ΙΒΑΝ: GR5801401940194002101025930 (Δικαιούχος: Δρακάκη Αρετή), αναγράφοντας το ονοματεπώνυμό σας.
Πρόσφατες δημοσιεύσεις

Μήπως ήρθε η ώρα να….

Μαριάντζελα Γκίντη

Μαριάντζελα Γκίντη

Με διάφορους τρόπους μαθαίνουμε πώς να αντιμετωπίζουμε τις δυσκολίες, τα προβλήματα, τις ασθένειες και τις διάφορες μορφές κρίσεων που συναντάμε κατά διαστήματα στη ζωή. Η εμπειρία μας διδάσκει παράλληλα ότι τα πράγματα δεν εξελίσσονται πάντα όπως επιθυμούμε, ότι δεν εξαρτώνται μόνο από μας κι ότι πολλές φορές δεν λειτουργούμε με βάση τη λογική.

Continue reading

Για εσένα που μας ανοίγεις δρόμους

Δύο κείμενα για τον δικό μας άνθρωπο, τη φίλη και συνεργάτιδα μας που ταξιδεύει και μαγεύει το Αερόστατό μας με τις σκέψεις και τις λέξεις μέσα από το βιβλίο της, το “Τράνζιτ” . Λέξεις που καταφέρνουν να ανοίγουν τις εξώπορτες χωρίς κλειδιά. Εισχωρούν στο εσωτερικό και χαμογελούν στις πληγές των δωματίων. Έτσι απλά και καθημερινά. Ανθρώπινα και εκδρομικά.

φωτ.: Aννίτα Λουδάρου

Από τη Νέκτη για το “Τράνζιτ” 

Θα σας πω μια ιστορία. Μια φορά κι έναν καιρό το ‘φερε η ζωή και δυο άνθρωποι μέχρι πρότινος άγνωστοι, σε ταξίδι επάνω, συναντήθηκαν. Συνοδοιπόροι με κοινό προορισμό. Για κάποιο λόγο δεν έπιασαν την ψιλοκουβέντα για τον καιρό ή τα πρακτικά του ταξιδιού. Ζεστή ήταν η ατμόσφαιρα, ασχέτως καιρού. Τα είπαν σχεδόν αμέσως σαν φίλοι από παλιά, χωρίς να μιλούν.

Continue reading

Σας ευχαριστούμε για την εμπιστοσύνη σας!

Όλα δείχνουν πως οι συμμετοχές στη νέα διαδρομή του Aερόστατου κάλυψαν όλες τις θέσεις του. Σε όσους από τους φίλους μας δεν πρόλαβαν αυτή την φορά να δηλώσουν συμμετοχή , υποσχόμαστε σύντομα νέα διαδρομή.

Πολλά και τόσα ‘ευχαριστούμε’ για την εμπιστοσύνη σας!

Ο κήπος του τελευταίου έρωτα

1655991_682785065105829_1574753437_n

Και τι είναι ο έρωτας?

Είναι το επιστέγασμα όλων των συναισθημάτων. Πρωταρχικό και αρχέγονο. Πηγαίο και ζωογόνο. Συναίσθημα βαθύ που γεννιέται από την εξιδανίκευση της μητρικής αγκαλιάς. Είναι όλα όσα είχαμε και όλα όσα δεν είχαμε. Όλα εκείνα που στερηθήκαμε και όλα εκείνα που μας έδωσαν απλόχερα. Από τα μάτια λένε ότι πιάνεται και γίνεται φιλί. Από ποιο βλέμμα όμως ξεκινάει? Από εκείνο το βλέμμα το ανείπωτο, το ανεκδιήγητο, το ανέκδοτο, το μητρικό. Εκείνο το βλέμμα που αναζητάμε εναγωνίως στο μελλοντικό μας εραστή. Είναι ο καθρέφτης της εσωτερικευμένης μάνας, η αντανάκλαση της ψευδαίσθησης της μοναδικότητας του είδους μας. Αυτό που ερωτευόμαστε δεν είναι το άτομο, αλλά η εικόνα που προβάλλουμε πάνω σε αυτό.

Continue reading

Αποχωρισμός και εξατομίκευση

φωτ.: Diane Arbus

φωτ.: Diane Arbus

Ανάμεσα στον τέταρτο και όγδοο μήνα της βρεφικής ζωής, το παιδί βγαίνει από την παραδείσια κατάσταση, αρχίζει και καταλαβαίνει τα όρια του, ότι είναι ένα αδύναμο πλάσμα, απόλυτα εξαρτημένο από τη μητέρα, την οποία δεν ελέγχει. Για αυτό τότε αρχίζουν τα βρέφη να κλαίνε ή να παθαίνουν μεγάλους φόβους. Τότε είναι η βάση της δημιουργίας πολλών υποχονδριακών και ψυχοσωματικών ασθενειών. Ένα σωρό άνθρωποι επισκέπτονται γιατρούς επειδή σκέπτονται από το πρωί μέχρι το βράδυ ότι θα πάθουν αυτό, θα πάθουν εκείνο. Continue reading

Γιατί να κάνω ψυχοθεραπεία;

φωτ.: Anita Andrzejewska

φωτ.: Anita Andrzejewska

Γιατί να κάνω ψυχοθεραπεία; Που καιρός για τέτοια; Δεν έχω και τόσο σοβαρό πρόβλημα, Αφού δεν είμαι τρελός..

Και ένα σωρό άλλες φράσεις αλλά και «αναπαραστάσεις» όπως θα λέγαμε οι οποίες σχετίζονται με την καχυποψία του μέσου ανθρώπου αναφορικά με το να ζητήσει βοήθεια από ένα ειδικό της ψυχικής υγείας. Continue reading