Για εσένα που μας ανοίγεις δρόμους

Δύο κείμενα για τον δικό μας άνθρωπο, τη φίλη και συνεργάτιδα μας που ταξιδεύει και μαγεύει το Αερόστατό μας με τις σκέψεις και τις λέξεις μέσα από το βιβλίο της, το “Τράνζιτ” . Λέξεις που καταφέρνουν να ανοίγουν τις εξώπορτες χωρίς κλειδιά. Εισχωρούν στο εσωτερικό και χαμογελούν στις πληγές των δωματίων. Έτσι απλά και καθημερινά. Ανθρώπινα και εκδρομικά.

φωτ.: Aννίτα Λουδάρου

Από τη Νέκτη για το “Τράνζιτ” 

Θα σας πω μια ιστορία. Μια φορά κι έναν καιρό το ‘φερε η ζωή και δυο άνθρωποι μέχρι πρότινος άγνωστοι, σε ταξίδι επάνω, συναντήθηκαν. Συνοδοιπόροι με κοινό προορισμό. Για κάποιο λόγο δεν έπιασαν την ψιλοκουβέντα για τον καιρό ή τα πρακτικά του ταξιδιού. Ζεστή ήταν η ατμόσφαιρα, ασχέτως καιρού. Τα είπαν σχεδόν αμέσως σαν φίλοι από παλιά, χωρίς να μιλούν.

Continue reading

Advertisements